Hicr Suresi

Elif Lâm Râ. Bunlar, kitabın ve apaçık olan Kur'an'ın âyetleridir.

İnkar edenler, "Keşke müslüman olsaydık" diye çok arzu edeceklerdir.

Bırak onları yesinler (içsinler), yararlansınlar; emelleri onları oyalayadursun. İleride (gerçeği) bilecekler.

Helâk ettiğimiz her memleketin mutlaka bilinen bir yazısı (belli vakti) vardır.

Hiçbir toplum ecelini geçemez ve ondan geri de kalamaz.

Dediler ki: "Ey kendisine Zikir (Kur'an) indirilen kimse! Sen mutlaka delisin!"

"Eğer doğru söyleyenlerden isen bize melekleri getirsene!"

Biz melekleri ancak hak ve hikmete uygun olarak indiririz. O zaman da onlara mühlet verilmez.

Şüphesiz o zikri (Kur'an'ı) biz indirdik biz! Onun koruyucusu da elbette biziz.

Ey Muhammed! Andolsun, senden önceki topluluklara da peygamber gönderdik.

Onlar kendilerine gelen her peygamberle alay ediyorlardı.

Aynı şekilde (onların tutumlarına uygun olarak) biz onu suçluların kalbine sokarız.

Önceki milletlerin (helakine dair Allah'ın) kanunu geçmiş iken onlar buna (Kur'an'a) inanmazlar.

Onlara gökten bir kapı açsak da oradan yukarı çıkmaya koyulsalar yine "Gözlerimiz döndürüldü, biz herhâlde büyülenmiş bir toplumuz" derlerdi.

Andolsun, biz gökte burçlar yaptık ve onu, bakanlar için süsledik.

Onu kovulmuş her şeytandan koruduk.

Ancak kulak hırsızlığı eden olursa, onu da parlak bir ateş takip etmektedir.

Yeri de yaydık, ona sabit dağlar yerleştirdik ve orada ölçülü (bir biçimde) her şeyi bitirdik.

Orada hem sizin için, hem de sizin rızık vermediğiniz kimseler için geçimlikler meydana getirdik.

Hiçbir şey yoktur ki hazineleri yanımızda olmasın. Biz onu ancak belli bir ölçüyle indiririz.

Rüzgârları da aşılayıcı olarak gönderip yukarıdan su indirerek sizi onunla suladık. Onu toplayıp depolayan da siz değilsiniz.

Hiç şüphesiz biz diriltir, biz öldürürüz ve biz (her şeye gerçek) varisleriz

Andolsun biz, sizden önce gelip geçenleri de biliriz, sonraya kalanları da.

Şüphesiz senin Rabbin onları diriltip bir araya getirecektir. Şüphesiz O, hüküm ve hikmet sahibidir, hakkıyla bilendir.

Andolsun, biz insanı kuru bir çamurdan, şekillendirilmiş bir balçıktan yarattık.

Cinleri de daha önce dumansız ateşten yaratmıştık.

Hani Rabbin meleklere, "Ben kuru bir çamurdan, şekillendirilmiş balçıktan bir insan yaratacağım Onu düzenleyip içine ruhumdan üflediğim zaman, onun için hemen saygı ile eğilin" demişti.

Bunun üzerine bütün melekler saygı ile eğildiler.

Ancak İblis, saygı ile eğilenlerle beraber olmaktan kaçındı.

Allah, "Ey İblis! Saygı ile eğilenlerle beraber olmamandaki maksadın ne?" dedi.

İblis dedi ki: "Ben, kuru bir çamurdan, şekillenmiş balçıktan yarattığın insan için saygı ile eğilemem."

Allah, "Öyleyse çık oradan, çünkü sen kovuldun. Şüphesiz hesap gününe kadar lânet senin üzerinedir" dedi.

İblis: "Rabbim! Öyle ise onların tekrar diriltilecekleri güne kadar bana mühlet ver" dedi.

Allah da, "O halde sen vakti (yalnızca benim tarafımdan) bilinen güne (kıyamete) kadar mühlet verilenlerdensin" dedi.

İblis, "Rabbim! Beni azdırmana karşılık, andolsun ki yeryüzünde kötülükleri onlara güzel göstereceğim, içlerinde ihlâsa erdirilmiş kulların hariç, onların hepsini azdıracağım" dedi.

Allah, "İşte bu bana ulaştıran dosdoğru yoldur. Azgınlardan sana uyanlar dışında, kullarım üzerinde senin hiçbir hakimiyetin yoktur" dedi.

Şüphesiz cehennem, onların hepsinin buluşacağı yerdir.

Onun yedi kapısı vardır ve her kapıya onlardan bir grup ayrılmıştır.

Şüphesiz Allah'a karşı gelmekten sakınanlar, cennetler içinde ve pınarlar başındadır.

Onlara, "Girin oraya esenlikle, güven içinde" denilir.

Biz onların kalplerindeki kini söküp attık. Artık onlar sedirler üzerinde, kardeşler olarak karşılıklı otururlar.

Onlara orada hiçbir yorgunluk dokunmaz, onlar oradan çıkarılacak da değillerdir.

Ey Muhammed! Kullarıma, benim elbette çok bağışlayıcı, çok merhametli olduğumu, azabımın da elem dolu azap olduğunu haber ver.

Onlara İbrahim'in misafirlerinden de haber ver.

Hani misafirler İbrahim'in yanına girmiş ve "Selam" demişlerdi. O da, "Gerçekten biz sizden korkuyoruz" demişti.

Onlar, "Korkma, biz sana bilgin bir oğul müjdeliyoruz" dediler.

İbrahim, "Bana yaşlılık gelip çatmış iken beni mi müjdeliyorsunuz? Bana neyi müjdeliyorsunuz?" dedi.

"Biz sana gerçeği müjdeledik. Sakın ümitsizlerden olma" dediler.

Dedi ki: "Rabbinin rahmetinden, sapıklardan başka kim ümit keser?"

İbrahim, "Ey Elçiler! Göreviniz nedir?" dedi.

Şöyle dediler: "Şüphesiz biz suçlu bir millete gönderildik.

Lût'un ailesi başka (Onlar suçlu değillerdir). Lût'un karısı dışında onların hepsini kurtaracağız. Biz onun geride kalanlardan olmasını takdir ettik."

Elçiler (melekler) Lût'un ailesine gelince Lût onlara, "Gerçekten siz tanınmayan kimselersiniz" dedi.

Dediler ki: "Evet, fakat biz sana (kavminin) şüphe etmekte olduğu azabı getirdik."

"Biz sana gerçeği getirdik. Şüphesiz biz doğru söyleyenleriz."

"Gecenin bir bölümünde aile fertlerini yola çıkar, sen de arkalarından git. Hiçbiriniz arkaya bakmasın. Emrolunduğunuz yere (doğru) geçin gidin."

Ona şu durumu kesin olarak bildirdik: "Sabaha çıkarken onların sonu kesilmiş olacak."

Şehir halkı sevinerek geldiler.

Lût dedi ki: "Şüphesiz bunlar benim misafirlerimdir. Sakın beni rezil etmeyin."

"Allah'a karşı gelmekten sakının, beni utandırmayın" dedi.

Onlar, "Biz seni insanlarla ilgilenmekten menetmemiş miydik" dediler.

Lût: "İşte kızlarım. Eğer yapacaksanız (onlarla evlenebilirsiniz)" dedi.

(Melekler Lût'a:) "Ömrüne andolsun ki onlar (şehvetten) gözleri dönmüş halde sarhoşlukları içinde bocalayıp duruyorlar (Bu durumda asla seni dinlemezler)" dediler.

Derken güneşin doğuşu sırasında o korkunç uğultulu ses onları yakalayıverdi.

Hemen onların altını üstüne getirdik. Üzerlerine de balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık.

Şüphesiz bunda düşünüp görebilen kimseler için ibretler vardır.

O şehrin kalıntıları hâlâ mevcut olan bir yol üstünde duruyor.

Şüphesiz bunda inananlar için bir ibret vardır.

"Eyke" halkı da şüphesiz zalim idiler.

Onlardan da intikam aldık. İkisi de (Lût kavminin yaşadığı Sodom ile Şuayb kavminin yaşadığı Eyke) belirgin bir anayol üzerinde idiler.

Andolsun, Hicr halkı da peygamberleri yalanlamıştı.

Biz onlara âyetlerimizi vermiştik de onlardan yüz çevirmişlerdi.

Onlar güven içinde dağlardan evler yontuyorlardı.

Onları da sabaha çıkarlarken o korkunç uğultulu ses yakalayıverdi.

Kazanmakta oldukları şeyler kendilerine bir fayda vermedi.

Biz gökleri, yeri ve her ikisi arasında bulunanları ancak hakka ve hikmete uygun olarak yarattık. Kıyamet günü mutlaka gelecektir. Sen şimdi güzel bir şekilde hoşgörü ile muamele et.

Şüphesiz, Rabbin hakkıyla yaratanın (ve herşeyi) bilenin ta kendisidir.

Andolsun, biz sana tekrarlanan yedi âyeti ve büyük Kur'an'ı verdik.

Kafirlerden bir kısmını faydalandırdığımız şeylerde sakın gözün kalmasın. Onlara karşı mahzun olma ve mü'minlere (şefkat) kanadını indir.

De ki: "Gerçekten ben, apaçık bir uyarıcıyım."

Nitekim biz kendi kitaplarını parçalara ayıranlara da (kitap) indirmiştik.

Ki onlar, (bir kısmına inanıp, bir kısmını inkar ederek) Kur'an'ı da parça parça edenlerdir.

Rabbine andolsun, onların hepsine yapmakta olduklarını mutlaka soracağız.

Ey Muhammed! Şimdi sen, sana emrolunanı açıkça ortaya koy ve Allah'a ortak koşanlara aldırış etme.

Şüphesiz biz, Allah ile beraber başka ilah edinen alaycılara karşı sana yeteriz. İlerde bilecekler.

Andolsun, onların söyledikleri şeylerden dolayı göğsünün daraldığını biliyoruz.

O halde Rabbini hamd ile tesbih et (yücelt) ve secde edenlerden ol.

Sana ölüm gelinceye kadar Rabbine ibadet et.